Postępowanie nakazowe ma charakter szczególny. Sąd w tym przypadku orzeka na posiedzeniu bez udziału stron w sprawach o takie wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności, względnie środka karnego. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. Opis stanu faktycznego został obwiniony o to, że r. około godziny 1955 na wysokości miejscowości J. na drodze krajowej nr 15F, prowadził pojazd marki Opel nie posiadając przy sobie wymaganego dokumentu w postaci prawa jazdy, tj. o wykroczenie z art. 95 KW. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu, wyrokiem nakazowym z r., II W 1408/20 uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego wykroczenie z art. 95 KW i za to na podstawie tego przepisu wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 50 złotych oraz zwolnił obwinionego z ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Od wyroku tego nie wniesiono sprzeciwu, wobec czego stał się on prawomocny. Z kasacją na podstawie art. 110 § 1 KPW skierowaną na korzyść ukaranego wystąpił Prokurator Generalny. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 2 KPW w zw. z art. 95 KW, w zw. z art. 2 § 1 KW. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec na podstawie art. 5 § 1 pkt 2 KPW. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu, kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść ukaranego, uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i uniewinnił od przypisanego mu czynu. Aktualne komentarze do Kodeksu karnego i Kodeksu postepowania karnego. Skonfiguruj Twój System Legalis! Sprawdź Uzasadnienie SN Zdaniem Sądu Najwyższego kasacja – w zakresie wskazanego w niej rażącego naruszenia prawa – okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co stworzyło możliwość jej uwzględnienia w całości na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 KPK w zw. z art. 112 KPW). Na dopuszczalność orzekania w tym trybie nie miało wpływu nieuwzględnienie, z przyczyn dalej omówionych, wniosku nadzwyczajnego środka zaskarżenia, przez wydanie orzeczenia dalej idącego, tj. uniewinniającego ukaranego, odpowiadającego jednak kierunkowi kasacji, granicom zaskarżenia i podniesionym zarzutom (art. 536 KPK w zw. z art. 112 KPW). Stanowisko, zgodnie z którym dla uznania kasacji za „oczywiście zasadną” nie ma znaczenia tzw. wniosek końcowy, albowiem sąd kasacyjny nie jest nim związany, ma w orzecznictwie Sadu Najwyższego charakter utrwalony (zob. J. Matras [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020, teza 9 do art. 535 i powołane tam wyroki Sądu Najwyższego). Przechodząc do rozważań merytorycznych przypomnieć należało, że ustawą z r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw ( poz. 1517), w art. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwsze znowelizowano art. 38 ust. 1 pkt 1 PrDrogU w ten sposób, że kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu wymagane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem inny niż wydane w kraju prawo jazdy, ale tylko, jeżeli kierujący nie posiada prawa jazdy wydanego w kraju. Powyższe oznacza, że posiadanie – w trakcie prowadzenia pojazdu na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu – wydanego w kraju prawa jazdy przestało być wymagane nie tylko w płaszczyźnie administracyjno-prawnej, ale również w znaczeniu wynikającym z art. 95 Doszło więc do zawężenia strony przedmiotowej tego wykroczenia nawet jeżeli sama redakcja przepisu nie zmieniła się. Przez obowiązywanie innej ustawy w czasie orzekania należy rozumieć nie tylko całkiem nową ustawę w odniesieniu do karalności danych zachowań, a więc nowy kodeks wykroczeń, czy nową ustawę szczególną obejmującą także wykroczenia w odniesieniu do sfery, jaką ona normuje, ale także zmianę w tej samej nadal ustawie, w tym w tzw. słowniczku, czy przepisy penalizujące dane zachowanie (np. modyfikacja znamion takiego wykroczenia lub zagrożenia czy wręcz skreślenie go, a więc depenalizacja), albo zmiany w części „niekarnej” ustawy szczególnej obowiązków, których naruszenie penalizuje następnie jej przepis kamy, co oddziałuje na zakres karalności określonych zachowań (zob. T. Grzegorczyk [w:] W. Jankowski, M. Zbrojewska, T. Grzegorczyk, Kodeks wykroczeń. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2013, teza 1 do art. 2). W przypadku przepisów o charakterze blankietowym, a taki charakter ma również art. 95 KW, ze zmianą ustawy mamy do czynienia także wówczas, gdy co prawda sam przepis przewidujący sankcję nie ulega zmianie, ale zmieniają się przepisy „wypełniające” ów blankiet. Pod pojęciem „ustawa” w rozumieniu przepisów wysławiających zasady intertemporalne (in concreto art. 2 § 1 KW) należy rozumieć nie konkretny akt prawny, ale cały obowiązujący w danym czasie porządek prawny” (zob. R. Dębski, Pozaustawowe znamiona przestępstwa, Łódź 1995 r., s. 30). Prowadzi to do wniosku, że r. zarzucany obwinionemu czyn, zgodnie z art. 2 § 1 KW, przestał być wykroczeniem z art. 95 KW w zw. z art. 38 ust. 1 pkt 1 PrDrogU, co zostało przeoczone przez Sąd Rejonowy, który orzekając r. rażąco naruszył te przepisy, nie stosując ustawy nowej, w sytuacji, gdy ustawa obowiązująca poprzednio nie była względniejsza dla sprawcy. Zastosowanie ustawy nowej prowadzi do oczywistego, odpowiadającego materiałowi dowodowemu wniosku, że zachowanie ukaranego nie zawiera znamion wykroczenia w rozumieniu art. 5 § 1 pkt 2 KPW. Przepisy art. 62 § 2 i 3 KPW zostały zamieszczone w rozdziale 11 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia zatytułowanym „Wszczęcie postępowania. Orzekanie przed rozprawą”. Dookreślają one sposób procedowania i wykonania przez sąd dyspozycji art. 5 § 1 KPW, w razie ujawnienia się okoliczności wyłączających postępowanie po wszczęciu procesu, tzn. postępowania sądowego. Wówczas sąd umarza postępowanie postanowieniem, ale gdyby przesłanki te ujawniły się już po wszczęciu przewodu sądowego – czyni to wyrokiem (art. 62 § 2 zdanie pierwsze KPW). W razie gdyby dopiero po wszczęciu przewodu sądowego ustalono, że czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających jego popełnienie lub że czyn nie zawiera w ogóle znamion wykroczenia bądź że ustawa stanowi, iż sprawca czynu nie popełnia wykroczenia (art. 5 § 1 pkt 1 i 2 KPW), sąd zamiast wyroku o umorzeniu wydaje wyrok uniewinniający (art. 62 § 3 KPW), chyba że niepopełnienie wykroczenia przez sprawcę wiąże się z jego niepoczytalnością w chwili czynu, kiedy to postępowanie należy również umorzyć, tyle że wyrokiem (art. 11 § 1 KW i art. 62 § 3 in fine KPW). Postępowanie nakazowe ma charakter szczególny. Sąd w tym przypadku orzeka na posiedzeniu bez udziału stron w sprawach o takie wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności, względnie środka karnego. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie (art. 93 § 1-3 KPW). Skoro przedmiotem nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest prawomocny wyrok nakazowy, stwierdzający winę obwinionego, zaś Sąd Najwyższy, w uwzględnieniu zawartych w kasacji zarzutów, dokonał odmiennej oceny prawnej stwierdzającej oczywistą niesłuszność tak poczynionego ustalenia, wobec niespełnienia ustawowych znamion wykroczenia, to jego powinnością jest wydanie wyroku kasatoryjnego i orzeczenia następczego o uniewinnieniu obwinionego, nie zaś – umorzeniu postępowania o to wykroczenie. Takie postąpienie jest pochodną fundamentalnych zasad prawa karnego i odpowiadających im zasad prawa wykroczeń, wynikających z art. 42 ust. 1 Konstytucji RP i art. 1 KW oraz powiązanych, relewantnych uregulowań procesowych (art. 62 § 3 KPW, art. 438 pkt 1 KPK w zw. z art. 111 KPW, art. 456 KPK w zw. z art. 109 § 2 KPW, art. 537 § 2 KPK w zw. z art. 112 KPW). Uniewinnienie zawsze jest w powszechnym odczuciu najbardziej wyrazistą, a równocześnie dla obwinionego najbardziej satysfakcjonującą formą stwierdzenia bezpodstawności przypisania mu odpowiedzialności, której nie powinien ponieść. Uwagę tę należy odnieść także do nietrafności skazania za popełnienie wykroczenia, a więc czynu cechującego się z samego założenia niewielkim stopniem społecznej szkodliwości. Istotą postępowania nakazowego, kluczową w aspekcie jego chronologii i ustawowego uporządkowania procedury, jest przejście od momentu skierowania sprawy przez prezesa sądu na posiedzenie w przedmiocie rozważenia możliwości wydania wyroku nakazowego (art. 60 § 1 pkt 7 KPW), przez etap posiedzenia w trybie art. 93 § 1 KPW, bezpośrednio do fazy wyrokowania (art. 82 KPW), oczywiście z tym zastrzeżeniem, że przebiega ono bez udziału stron, a więc także bez wysłuchania ich stanowisk. Mimo zatem nieprzeprowadzenia przewodu sądowego, oczywistym jest, że z chwilą wydania wyroku nakazowego postępowanie w sprawie o wykroczenie znajduje się w tym punkcie czasowym na znacznie większym stopniu zaawansowania, aniżeli moment „wszczęcia przewodu sądowego” wyznaczający normatywną granicę temporalną, od której sąd obligowany jest do wydania wyroku uniewinniającego w razie ziszczenia się warunków z art. 5 § 1 pkt 1 i 2 KPW (w stosunku do sprawcy poczytalnego). Wszystkie aktualności po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Wypróbuj! Sprawdź Artykuł pochodzi z Systemu Legalis. Bądź na bieżąco, polub nas na Facebooku →

Karę roku ograniczenia wolności, poprzez obowiązek prac na cel społeczny po 40 godzin miesięcznie, orzekł Sąd Rejonowy w Hajnówce wobec organizatora Marszu Pamięci Żołnierzy Wyklętych z 2018 r.; prokuratura zarzuciła oskarżonemu propagowanie wyrok nakazowy, który zapadł na posiedzeniu niejawnym i bez udziału stron - poinformowano w piątek PAP w sądzie. Wyrok nie jest prawomocny, przysługuje od niego sprzeciw. Jeśli taki sprzeciw wpłynie w wymaganym prawem terminie do hajnowskiego sądu, sprawa toczyć się będzie w zwykłym trybie. Marsz Pamięci Żołnierzy Wyklętych w Hajnówce organizowany jest od 2016 roku przez środowiska narodowe, przez ONR. Od pierwszej edycji wzbudza emocje, ponieważ upamiętnia kpt. Romualda Rajsa "Burego", którego oddział niepodległościowego podziemia spacyfikował zimą 1946 roku kilka wsi z okolic Bielska Podlaskiego, zamieszkanych przez prawosławną ludność białoruską. Zginęło wtedy 79 osób, w tym dzieci. Po marszu w 2018 roku, czyli po jego trzeciej edycji, Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar zawiadomił prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa; chodziło o publiczne propagowanie rasizmu i faszystowskiego ustroju państwa (np. o prezentowanie symboli krzyża celtyckiego) i - poprzez gloryfikowanie "Burego" - znieważenie mieszkających w Hajnówce osób wyznania prawosławnego. Ostatecznie prokuratura dochodzenie umorzyła, oceniając, że nie było znamion czynu zabronionego. RPO złożył zażalenie na tę decyzję, a sąd w Hajnówce ją uwzględnił, uznając, że prokuratura powinna nadal to postępowanie prowadzić. Jednak po dodatkowym zbadaniu zebranych dowodów, w połowie lutego 2020 r. Prokuratura Rejonowa w Białymstoku ponownie zatwierdziła postanowienie policji o umorzeniu dochodzenia. RPO również i tę decyzję zaskarżył - już nie do sądu, a do prokuratury nadrzędnej, w tym przypadku Prokuratury Okręgowej w Białymstoku. Argumentował, że oceny dowodów była oparta wybiórczo na jednej z dwóch opinii biegłych. Prokuratura okręgowa przychyliła się do tej argumentacji uznając, że konieczne jest wyjaśnienie tych sprzeczności, a także tego, dlaczego umarzając postępowanie uwzględniono jedną, a nie drugą. Prokuratura Rejonowa w Białymstoku po uzyskaniu kolejnej opinii - z zakresu lingwistyki kryminalistycznej i historii - w połączeniu z innym materiałem dowodowym postawiła dwóm osobom zarzut publicznego propagowania faszystowskiego ustroju państwa. Organizatorowi marszu z 2018 roku śledczy zarzucili, że "w obecności znacznej liczby odbiorców propagował faszystowski ustrój państwa w ten sposób, iż publicznie pochwalał prezentowane podczas marszu symbole charakterystyczne dla ideologii faszystowskiej". Mężczyzna miał też wznosić okrzyki podczas tego marszu. Sąd Rejonowy w Hajnówce miał się tą sprawą zająć na rozprawie, ale doszło do wyłączenia sędziego, który miał tę sprawę rozpoznać (okazało się, że wcześniej brał udział w rozpoznaniu zażalenia RPO na umorzenie postępowania). Drugi sędzia zdecydował się rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym i wydał wyrok nakazowy. Zgodnie z Kodeksem postępowania karnego w sprawie, w której prowadzone było dochodzenie i uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału dowodowego, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może wydać wyrok nakazowy, jeśli możliwe jest orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny. Prawo sprzeciwu przysługuje oskarżonemu i oskarżycielowi w terminie 7 dni od daty doręczenia wyroku. Skazany, który w mediach społecznościowych wyraził zaskoczenie tym, że o posiedzeniu sądu nie wiedział ani on, ani obrońca napisał tam, że po otrzymaniu dokumentów z sądu będzie decydował z adwokatem, "co dalej". Niedawno nieprawomocny wyrok skazujący (kara grzywny) zapadł w procesie mężczyzny, który w czasie tego marszu miał na swojej odzieży symbol +Totenkopf+ (kojarzony z niemieckimi oddziałami SS), co zostało ocenione ostatecznie przez śledczych jako propagowanie faszystowskiego ustroju państwa znacznej liczbie odbiorców.(PAP) autor: Robert Fiłończuk rof/ jann/

Sąd może orzec potrącenie od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cele społeczne. Czy pracodawca ma obowiązek dokonywać takich potrąceń? Czy potrąceń należy dokonywać od kwoty netto czy brutto? Pracodawca otrzymał z sądu odpis wyroku oraz pismo z wezwaniem do dokonywania pracownikowi potrąceń z wynagrodzenia. Czy pracodawca zobowiązany jest dokonywać takich potrąceń? Jeśli tak, to czy potrącenie ma by dokonywane od kwoty wynagrodzenia netto czy brutto? Co w przypadku zbiegu tego potrącenia, z przesłanym do pracodawcy zajęciem komorniczym? Kara potrącenia części wynagrodzenia za pracę jest karą ograniczenia wolności, uregulowaną w przepisach prawa karnego. Zgodnie z treścią art. 34 § 1a pkt 4 Kodeksu Karnego można orzec potrącenie od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd. Wyrok powinien ściśle wskazywać określoną w procentach wysokość potrącenia oraz na czyją rzecz należy dokonywać potrąceń. Polecamy produkt: Umowy zlecenia i inne umowy cywilnoprawne od 1 stycznia 2017 r. Tryb postępowania w przypadku orzeczenia w/w kary reguluje art. 59 Kodeksu Karnego Wykonawczego (dalej: KKW). Zgodnie z tym przepisem w przypadku orzeczenia kary potrącenia z wynagrodzenia Sąd przesyła do pracodawcy, który zatrudnia skazanego, odpis orzeczenia wraz z zawiadomieniem, na czyją rzecz mają być dokonywane potrącenia, dokąd powinny być wypłacane pieniądze oraz z jakich składników wynagrodzenia za pracę i w jaki sposób należy ich dokonywać. Na tej podstawie pracodawca zobowiązany jest dokonywać potrąceń orzeczonej kary. Potrąceń należy dokonywać z wynagrodzenia za pracę, rozumianego jako wszelkie świadczenia pieniężne należne pracownikowi od pracodawcy, wynikające ze stosunku pracy oraz inne świadczenia należne od pracodawcy, ale niebędące wynagrodzeniem za pracę (np. wypłata za czas niewykonywania pracy, premia uznaniowa), a także świadczenia związane z innymi stosunkami prawnymi, np. świadczenia z umów cywilnoprawnych (zlecenie, dzieło itp.). Netto czy brutto? Przepisy nie wskazują jasno, czy potrącenia należy dokonywać od kwoty netto czy brutto, jednak wydaje się, że chodzi o kwotę netto. Należy bowiem uwzględnić, że z wynagrodzenia brutto w pierwszej kolejności potrącane są składki na ZUS oraz podatek - potrącenie sądowe liczone od kwoty brutto spowodowałoby niejako podwójne potrącenie. Stąd też zasadnym jest dokonywanie potrąceń z kwoty faktycznie wypłaconej pracownikowi, czyli z kwoty netto. Potrącanie określonej części wynagrodzenia za pracę powinno ponadto uwzględniać ograniczenia przewidziane w przepisach prawa pracy (art. 87 i 87(1) § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy). A co z zajęciem komorniczym? W odniesieniu do zbiegu kary potrącenia z KKW z egzekucją sądową (prowadzoną przez komornika) przyjmuje się, że potrącenie tytułem kary następuje po potrąceniach z wynagrodzenia za pracę dokonanych przez komornika. Jednak wysokość dokonywanych potrąceń w oparciu o przepisy KKW, powinna być ustalona od pełnego wynagrodzenia. Pozwala to z jednej strony zabezpieczyć interesy wierzycieli, a z drugiej zapobiega zmniejszeniu potrącenia z tytułu orzeczonej kary. Zobacz serwis: Urlopy Powyższe potwierdza Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1971 r. (sygn. akt VI KZP 56/71), zgodnie z którą potrącenia dokonywane na podstawie przepisów prawa karnego nie ograniczają praw wierzycieli prowadzących egzekucję z wynagrodzenia za pracę. Potrącenia zasądzonej przez sąd na podstawie wymienionych przepisów prawa karnego kwoty dokonuje się więc po potrąceniu innych sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych. W praktyce oznacza to możliwość potrącenia kary w wysokości 10% wynagrodzenia dopiero po zakończeniu egzekucji komorniczej. Ta kara nie korzysta z pierwszeństwa, nie można też dokonywać potrąceń niezgodnie z przepisami Kodeksu pracy. Wzywając pracodawcę do dokonywania potrąceń w trybie art. 59 KKW, Sąd powinien pouczyć i zobowiązać pracodawcę do złożenia wyjaśnień, jeśli nie będzie możliwe dokonanie potrącenia. Z kolei pracodawca w przypadku, gdy nie ma możliwości realizacji potrącenia w wysokości 10% wynagrodzenia za pracę, powinien o tym fakcie poinformować sąd. Podstawa prawna: Kodeks Pracy z dnia 26 czerwca 1974 r. (tj. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.), Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r. (tj. z 2016 r. poz. 1137 ze zm.), Kodeks karny wykonawczy z dnia 6 czerwca 1997 r. ( Nr 90, poz. 557 ze zm.). Autor: Hanna Gałęzowska, aplikantka radcowska, specjalista ds. prawnych w Impel Business Solutions Sp. z z siedzibą we Wrocławiu Więcej na ten temat przeczytasz w naszej publikacji Wynagrodzenie pracowników samorządowych od 1 listopada 2021 r. (PDF)

Postępowanie nakazowe jest tzw. szczególnym trybem postępowania w kodeksie postępowania w sprawach wykroczeń. Jego odrębność polega na tym, że w sytuacji, gdy sąd uzna, iż wina obwinionego i okoliczności czynu nie budzą wątpliwości, wydaje bez przeprowadzania rozprawy wyrok na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i doręcza go stronom wraz z wnioskiem o ukaranie. Istota postępowania nakazowegoIstota wyroku nakazowego opiera się na przyśpieszeniu procesu i założeniu, że w sprawach oczywistych nie jest konieczne przeprowadzenie rozprawy, ani nie zachodzi konieczność bezpośredniego kontaktu stron z sądem. Sąd po zapoznaniu się z materiałem zebranym w sprawie wydaje wówczas wyrok na jednoosobowym posiedzeniu bez udziału stron, a następnie im go doręcza wraz wnioskiem o nakazowy Wydawany w opisywanym trybie wyrok nazywany jest wyrokiem nakazowym i można zaskarżyć go nie apelacją, a tzw. sprzeciwem zgłoszonym w ciągu 7 dni od otrzymania wyroku z urzędu. Wyrok ten w myśl przepisów może, ale nie musi zawierać zaskarżenia wyroku nakazowego za pomocą sprzeciwu opiera się na teoretycznym założeniu, że jest to jedynie “propozycja kary”, z którą można się zgodzić lub, której można się sprzeciwić. Zgłoszenie sprzeciwu sprawia, że wyrok nakazowy traci swoją moc, a sprawa rozpatrywana jest od początku przed sądem pierwszej instancji, już w zwykłym trybie procesowym. Przypomina to w swojej konstrukcji instytucję odmowy przyjęcia do treści sprzeciwu i jego formalnej konstrukcji wystarcza, iż wyraża on niezadowolenie z treści zapadłego wyroku i go kwestionuje. Brak zaskarżenia wyroku nakazowego powoduje, iż staje się on prawomocny i wykonalny. Stwierdza to wówczas zarządzeniem prezes sądu, ze wskazaniem daty, od kiedy jest on również: Co to jest wyrok nakazowy?W przypadku rozpatrywania sprawy od początku w skutek prawidłowo wniesionego sprzeciwu (wniesionego przez uprawnioną osobę w zachowanym terminie) powstaje sytuacja, jakby wyrok nakazowy nie był w ogóle nigdy wydany. Jednocześnie zwraca uwagę fakt, że w tym postępowaniu nie występuje tzw. reformationis in peius (zakaz pogarszania sytuacji obwinionego), co oznacza, że wymiar kary w postępowaniu sądowym może być surowszy niż w wymierzonym wyroku sprzeciw można cofnąć najpóźniej do rozpoczęcia Jan. K zostanie skazany za kradzież (art. 119 kodeksu wykroczeń) wyrokiem nakazowym na karę miesiąca ograniczenia wolności i wniesie sprzeciw w terminie 7 dni od otrzymania wyroku, jego sprawa będzie rozpatrywana od początku. Brak obowiązywania zakazu reformationis in peius oznacza to, iż będzie on mógł być skazany surowiej, tj. nawet na karę aresztu. Warunki dopuszczalności wydania wyroku nakazowegoWyrok nakazowy może być wydany wówczas, gdy sąd uzna, iż wina obwinionego i okoliczności czynu nie budzą wątpliwości oraz, gdy uzna za wystarczające wymierzyć karę nagany, ograniczenia wolności lub grzywny. Sąd może orzec również dodatkowy środek karny, bądź wymierzyć go samoistnie, tzn. w miejsce serwis: Postępowanie wykroczeniowe

Wyrok nakazowy wydawany jest zawsze przez sąd na jednoosobowym posiedzeniu niejawnym i zawsze ma charakter skazujący. Traktuje się go jako propozycję kary, jaką składa oskarżonemu sąd, która może zostać przez oskarżonego odrzucona poprzez wniesienie tzw. sprzeciwu. Wyrok taki zapaść może tylko w przypadku zachodzenia pewnych szczególnych przesłanek, które należy przedstawić. Postępowanie nakazowe jest szczególnym trybem postępowania w procedurze karnej. Z uwagi na to ustawodawca przewidział ściśle określone przesłanki, kiedy może on być wydany (tzw. przesłani pozytywne wydania wyroku nakazowego) oraz kiedy kategorycznie jest to niemożliwe (tzw. negatywne przesłanki wydania wyroku nakazowego). Obie wskazane kategorie przesłanek wymagają wskazać, iż aby wyrok nakazowy mógł być wydany muszą zachodzić następujące przesłanki: Po pierwsze, sąd na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przygotowawczym musi uznać, iż okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, a także, iż nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia rozprawy. Będzie to zatem sytuacja, gdy z założenia wina sprawcy będzie drugie, z uwagi na to, że sąd w wyroku nakazowym może orzec tylko karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 100 stawek dziennych (albo do złotych) to będą istniały ograniczenia w zakresie wydawania wyroku nakazowego do określonych przestępstw. Chodzi o to, że sąd będzie mógł orzec tylko wówczas, gdy za dane przestępstwo ustawodawca przewidział możliwość orzeczenia wskazanych przestępstwo zwykłej kradzieży ustawodawca nie przewidział możliwości orzeczenia kary grzywny lub ograniczenia wolności (bo grozi za nią od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności), a zatem w stosunku do złodzieja nie może być wydany wyrok trzecie, sąd musi orzekać w sprawie, w której prowadzone było uprzednio dochodzenie w tzw. trybie uproszczonym. Oznacza to, iż nie można wydać wyroku nakazowego w stosunku do spraw, w których toczyło się Oskarżony Przesłanki negatywne wydania wyrokuZgodnie z powyższymi uwagami, negatywne przesłankami wydania wyroku nakazowego są:1. sytuacja, gdy w sprawie prowadzone było śledztwo2. sytuacja, gdy dane przestępstwo w kodeksie karnym jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności3. sytuacja, gdy oskarżony jest pozbawiony wolności (w tej lub w innej sprawie)4. gdy zachodzi sytuacja obligatoryjnej obrony (opisana w art. 79 § 1 Kodeksu postępowania karnego)5. w sprawach z oskarżenia prywatnegoZobacz serwis: Postępowanie karne Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

Kamil Stanek i Nubia, bo tak nazywa się prawdopodobnie najsłynniejsza puma w Polsce, byli nierozłącznym duetem - aż do momentu, gdy kot został odebrany i umieszczony w chorzowskim zoo. W następnej kolejności do prokuratury wpłynęło zawiadomienie o nielegalnym posiadaniu niebezpiecznego zwierzęcia i znęcaniu się nad nim. Właśnie zapadł wyrok w dwoma laty cała Polska z napięciem śledziła historię udomowionej pumy, należącej do byłego uczestnika polskiego kontyngentu wojskowego w Afganistanie. Kamil Stanek zapragnął hodować w domu dzikie zwierzę i w tym celu w 2014 roku kupił młodą pumę z czeskiej hodowli, po czym przewiózł ją do Polski. Czas pokazał, że ta decyzja nie skończyła się dla niego Stanek nie chciał oddać pumy do zooChoć przetrzymywanie dzikich zwierząt w domu nie może być traktowane, jak zabawa, a w świetle obowiązujących przepisów uznawane jest za nielegalne, Kamil Stanek znalazł lukę w prawie i postanowił założyć cyrk, dzięki czemu mógł zachować zwierzę pod jednym warunkiem - był zobowiązany pokazywać ją światu. Odtąd weteran wojny w Afganistanie chętnie publikował treści związane ze swoją podopieczną w przestrzeni internetowej, organizował warsztaty, pokazy czy sesje zdjęciowe, a nawet wypożyczał Nubię do teledysków. Zwierzę umożliwiło mężczyźnie prowadzenie lukratywnej działalności nadmienić, że każdemu wpisowi dotyczącemu Nubii na mediach społecznościowych towarzyszyła naiwna i niebywale szkodliwa narracja: "Puma została udomowiona, jest członkiem rodziny i nie stanowi zagrożenia dla otaczających ją ludzi oraz zwierząt". Na facebookowym profilu "Projekt PUMA - Nubia" próżno było szukać zdjęć ukazujących dziką, nieprzewidywalną i niebezpieczną naturę tego stworzenia. Pumę ukazywano jako słodkiego domowego pupila, który nie szczędzi ludziom czułości, a nawet sypia wraz z psem na łóżku przedsięwzięciem zainteresowali się obrońcy praw zwierząt, którzy powiadomili organy ścigania. Aktywiści uznali pomysł amatorskiej hodowli pumy jako potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia i życia innych ludzi dzikim zwierzęciem, ale przede wszystkim skrajnie nieodpowiedzialny i Szalenie naiwnym trzeba być, żeby wierzyć, że dom i niewielka woliera to doskonałe warunki do trzymania pumy - oceniła Animalistka, autorka jednego z najpopularniejszych blogów o zwierzętach w adoptuje szczeniaka z 6 łapami. Nikt poza nim nie chciał dać mu szansyCZYTAJ DALEJW 2015 roku Sąd w Zawierciu ukarał Stanka karą grzywny za nielegalne wejście w posiadanie pumy płowej oraz stwarzanie zagrożenia dla osób z jej otoczenia. To jednak nie przyniosło lat później Sąd orzekł przepadek pumy na rzecz Skarby Państwa i zdecydował, że zwierzę ma trafić do ogrodu zoologicznego. Weteran wojenny nie miał zamiaru oddać swojej podopiecznej. Gdy pracownicy poznańskiego ZOO zażądali oddania pumy, Kamil Stanek zabrał ją do auta i uciekł do lasu. W poszukiwaniach brali udział nawet antyterroryści, jednakże finalnie Stanek poddał się po dwóch dniach i dobrowolnie zgłosił na policję. Nowym miejscem pobytu Nubii stał się Śląski Ogród Zoologiczny w Chorzowie. Choć wszystkie powyżej wymienione zdarzenia rozegrały się przed kilkoma latami, na finał sprawy przyszło nam czekać aż do ubiegłego miesiąca. "Rambo z pumą" znęcał się nad zwierzęciem?Puma Nubia nie wróci do swojego byłego właściciela. Przedstawiciel rodziny kotowatych po dziś dzień przebywa w chorzowskim zoo, natomiast Stanek wciąż toczy batalię sądową o swoją podopieczną. Mężczyzna złożył skargę, domagając się wznowienia postępowania w sprawie przepadku pumy Nubii na rzecz skarbu państwa, jednak sprawę w maju 2022 roku do Sądu Rejonowy w Zawierciu trafił akt oskarżenia, w którym mężczyźnie postawiono następujące zarzuty: znęcania się nad pumą, zarabiania na niej, przywłaszczenia zwierzęcia (Stanek przez 5 miesięcy nie przekazał Nubii do zoo)narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia pracowników ogrodu zoologicznego i dziennikarzy, gdyż opiekun zwierzęcia otworzył przy nich klatkę z maja br. Kamil Stanek usłyszał wyrok nakazowy (bez rozprawy): dwa lata pozbawienia wolności, prace społeczne w wymiarze 30 godzin w miesiącu oraz zakaz posiadania zwierząt. Wyrok nie jest prawomocny, dlatego były właściciel Nubii wciąż może się do niego odwołać. - Sprawa pumy, powoli znajduje swój finał. A my dalej walczymy o ocalenie zwierząt i ich prawa. By takie zdjęcia nie powstawały kosztem dramatu zwierząt... - informują przedstawiciele poznańskiego zoo. 10 najsłynniejszych psów z bajek. Towarzyszyły nam całe dzieciństwo, pamiętacie je wszystkie?Psy to zwierzęta, które bardzo często pojawiały się w filmach i kreskówach dla dzieci. Towarzyszyły nam przez całe dzieciństwo! Czy pamiętacie wszystkich psich bohaterów? SPRAWDŹ, jak dobrze znasz rasy psówPytanie 1 z 8Jaka rasa zyskała miano największej na świecie?Dołącz do nasJeśli chcesz przedstawić nam swojego pupila lub masz ciekawą historię związaną ze zwierzęciem do opowiedzenia, napisz do nas na redakcja@ Pamiętaj też o dołączeniu do naszej grupy na Facebooku, gdzie możesz spotkać innych miłośników zwierząt - Kochamy Zwierzęta. Bądź z nami!Psa nieustannie dręczą koszmary. Jego przeszłość skrywa smutną tajemnicęIle trwa ciąża kota i po czym poznać, że kotka jest w ciąży?Dlaczego jednych komary gryzą bardziej niż innych?Źródło: Wyborcza,

Gość -praw-blackadamo Zgłoś Udostępnij skazany na ograniczenie wolności w wymiarze 8 miesięcy i wykonywaniu prac społecznych w tym czasie w wymiarze 30 godz. w skali miesięcznej. (przez pozamiejski wydział grodzki)Prokurator zgłosił sprzeciw od sposobu zniszczenia dowodów (tu płyty z oprogramowaniem). Zostałem wezwany na rozprawę w sądzie grodzkim i zmieniono tam tylko zapis co do sposobu zniszczenia dowodów. (przepadek tych płyt CD)Otóż czekam na list z uprawomocnionym wyrokiem już ok pół roku. Ponoć mam wykonywać jakieś prace społeczne ale nie przyszło żadne pismo gdzie mam się zgłosić?Czy mam coś z tym zrobić czy jest jakiś określony czas na dostarczenie mi takowego pisma?Czy lepiej nie interesować się tą sprawą i liczyć że sprawa się przedawni?Jeśli jednak sprawa się nie przedawni to wolałbym jak najszybciej odbyć tą karę i pisać pisma o wcześniejsze zatarcie żeby nie być "osobą karaną".Co zrobić w takiej sytuacji. Jeśli są ważne jakieś szczegóły to je o Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość Łukasz Nysztal Zgłoś Udostępnij Sąd nie przyśle Panu sam odpisu wyroku opatrzonego klazulą prawomocności - należy w tym celu udać się do sądu i złożyć stosowny wniosek o wydanie odpisu co do wykonania kary ograniczenia wolności: należałoby sprawdzić na rzecz jakiego podmiotu ma być wykonywana ta praca i samemu się zgłosić na jej wykonanie. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-blackadamo Zgłoś Udostępnij Dostalem tylko takie pismo: "WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ".Zostały tam przedstawione zarzuty i uznano mnie za winnego."... zobowiązując oskarżonego do wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społwczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym."Następnie prokurator odwołał się nie co do wyroku ale co do sposobu zniszczenia dowodów (płyt CD)Przeprowadzono jeszcze raz rozprawę tym razem z obowiązkową obecnością mojej osoby. Zmieniono tylko zapis co do sposobu zniszczenia tych rozumieć że nie mają obowiązku drugi raz mi wysylać wyroku pocztą, skoro bylem na rozprawie. Ale we wcześniejszym piśmie z wyrokiem nie bylo nic napisane gdzie mam sie zgłosić żeby odbyć kontrolowane prace społeczne i nie wiadomo w jakiej instytucji i mam sam sie zgłosić do pozamiejskiego wydziału grodzkiego i powiedzieć że chcę odbyć karę ograniczenia wolności i zeby mnie przydzielili do jakiejś placówki (np. urząd miasta, jakiś ośrodek sportowy zbieranie śmieci czy coś podobnego)? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-zietekk Zgłoś Udostępnij Normalną praktyką jest, że po uprawomocnieniu się wyroku Sąd orzekający przesyła akta sprawy do Sądu Rejonowego Wydziału Wykonawczego. I to właśnie ten Wydział precyzuje gdzie (w jakim zakładzie/instytucji itp.) i jaką pracę skazany będzie wyroku wskazuje się tylko wymiar kary (np. 8 m-cy po 30 godzin).Jak już powyższe sprawy zostaną ustalone skazanemu wysyła się wezwanie do stawienia się w danym dniu i miejscu do wykonywania też ja bym czekał, bo nie może Pan ponieść negatywnych konsekwencji z tego powodu, chyba że woli Pan sprawę ponaglić np. żeby wcześniej odbyć karę, bo od wtedy będzie się liczył czas do zatarcia skazania. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-blackadamo Zgłoś Udostępnij jeszcze jedno pytanko czy pol roku to dlugo zanim mi przydziela okreslona prace?jezeli chce to przyspieszyc to do kogo sie zwrocic?czy istnieje mozliwosc ze zapomnieli o mnie i akta gdzies sie zapodzały? :mrgreen: Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-regina Zgłoś Udostępnij Zapomnieć nie zapomnieli - w wielu wypadkach po prostu nie ma "ofert" do wykonywania pracy w ramach ograniczenia wolności. Jak nie wzywają to siedzieć cicho i się nie martwić. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-blackadamo Zgłoś Udostępnij Hmm to dziwne, ale lepiej chyba jak bym szybciej odrobił te prace społeczne i miał z głowy zwłaszacza że przyjdą wakacje a w wakacje chcę wyjechać za granicę czy nie bede miał żadnych z tego powodu problemów? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-zietekk Zgłoś Udostępnij Przeglądałem właśnie dokument - Regulamin urzędowania sądów powszechnych. I wychodzi na to,że jest to dość spore uchybienie ze strony sądu-zasadą jest 14 dni!!!!Myślę,że wizytacja w sądzie grozi sędziemu można udać się (napisać) do wydziału wykonawczego żeby się przypomnieć, bo raz że miałbyś już spokój, a inna rzecz,,że skazanie by się szybciej chyba,że liczyć na szczęście- po 10 latach wykonanie kary ulega przedawnieniu :) Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-obi997 Zgłoś Udostępnij Zawsze można iśc do Urzędu Miejskiego i zapytać się czy przysłano do nich pismo z Sądu o odrobienie godzin. może rzeczywiście niema pracy? A jak niema pracy, to po wyznaczonym terminie będą jakoś musieli się ustosunkować do tego i udzielić odpowiedzi dla Sądu (możliwe iż napiszą , że zostały odrobione - znam to z praktyki). Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-zietekk Zgłoś Udostępnij Dlaczego właśnie do UM?Bardzo rzadko się zdarza praca w urzędach czy administracji rządowej. Częściej kieruje się takie sprawy do Przedsiębiorstw Gospodarki Komunalnej, domów opieki społecznej, schronisk, hospicjów, stowarzyszeń, fundacji i jeszcze jedna zasada- zgodnie z doktryną prace społecznie użyteczne powinno się "zlecać" w placówce oddalonej od skazanego (miejsca zamieszkania) o max. 5 km lub 1 godzinę jazdy transportem Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-blackadamo Zgłoś Udostępnij Myślę,że wizytacja w sądzie grozi sędziemu wytykiem.[/quote:9b077577bc]No a jeżeli sie udam do wydziału pozamiejskiego i tam sie spytam w sekretariacie o akta czy tam moze coś być na ten w dniu rozprawy z sędziną po zakończeniu rozprawy udala sie ze mną do pokoju kuratorów (ale kuratora nie mam na karku) i sie zapytała co moge robić, do czego by mnie wzięli jak bym dostał wezwanie to powiedziała że to sie zobaczy ale zwykle sie grabi liście na cmentarzu ZIMĄ :-/ lub wykonuje się inne absurdalne prace. Czyżby ktoś coś mi zasugerował? Czy mam sie udać w to miejsce? Naprawdę zależy mi na tym żeby jak najszybciej doszło do zatarcia niedługo kończę Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 1 miesiąc temu... Gość -praw-diboy Zgłoś Udostępnij W związku z powyższym problemem mam pytanie: Czy jest dopuszczalne, aby skazany na karę ograniczenia wolności [b:d4363d65f7]sam wystąpił do sądu z propozycją [/b:d4363d65f7]konkretnej pracy na cele społeczne w wymiarze określonym w wyroku. Na przykład czy mógłby sam wyszukać fundację (czy inną odpowiednią instytucję) zorientować się co do możliwośći podjęcia w niej określonej pracy społecznej i zwrócić się do sądu z propozycją odbycia kary w tej własnie fundacji (lub innej instytucji). Jak sąd by na to zareagował? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-regina Zgłoś Udostępnij Jest to możliwe. Kodeks karny wykonawczy mówi tak:Art. 56. § 1. W razie orzeczenia kary ograniczenia wolności sąd przesyła odpis orzeczenia podmiotowi zatrudniającemu wskazanemu przez właściwy organ samorządu terytorialnego, który jest organem założycielskim dla tego podmiotu, bądź wskazanemu przez sąd innemu zakładowi pracy, placówce służby zdrowia lub opieki społecznej, instytucji albo organizacji niosącej pomoc charytatywną, względnie reprezentującej społeczność lokalną. § 2. Jeżeli w wyroku nie wskazano rodzaju lub miejsca pracy albo zachodzi potrzeba zmiany tego rozstrzygnięcia, sąd wykonujący orzeczenie określa je przy kierowaniu do wykonania orzeczenia, [b:c19b73ea67]uwzględniając w miarę możliwości prośbę skazanego lub wniosek kuratora sądowego[/b:c19b73ea67]. Zmiana określonego przez ten sąd rodzaju pracy lub miejsca jej wykonywania może nastąpić również zarządzeniem sędziego. [/quote:c19b73ea67] Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-sasic Zgłoś Udostępnij a ja sie podepnedostalem: WYROK NAKAZOWY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ jest tamnapisane o grzywnie itp itd wyrok mial sie uprawomocnic miesiac temu...od tamtej pory nie dostalem zadnej informacji...tzn, ze sie uprawomocnil, czy nie ? sakd mam wiedziec, czy jest sprzeciw ze strony prokuratury Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość Łukasz Nysztal Zgłoś Udostępnij Sąd nie przesyła sam z siebie informacji, że wyrok się uprawomocnił. Gdyby oskarżyciel złożyć apelację (a ściślej mówiąc sprzeciw od wyroku nakazowego) to dostałby Pan odpis tego pisma oraz został powiadomiony o terminie rozprawy w tym przedmiocie. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-sasic Zgłoś Udostępnij informacje o terminie dostalem dzisiaj, ale zadnego pisma nie jest jakis przepis, ktory reguluje ta kwestie, znaczy to, ze powinienem otrzymac odpis tego pisma? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-regina Zgłoś Udostępnij Art. 448. § 1. O przyjęciu apelacji zawiadamia się prokuratora oraz obrońców i pełnomocników, a także strony, po czym akta przekazuje się niezwłocznie sądowi odwoławczemu. [b:e2b750c7c0]§ 2. W wypadku wniesienia apelacji przez prokuratora, obrońcę lub pełnomocnika dołącza się do zawiadomienia odpis apelacji strony przeciwnej, chyba że w sprawie była wyłączona jawność rozprawy ze względu na tajemnicę państwową.[/b:e2b750c7c0] [/quote:e2b750c7c0]Powinien więc Pan otrzymać odpis apelacji. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-sasic Zgłoś Udostępnij dzisiaj bylem zapoznac sie z aktami sprawy i zapytalem dlaczego nie dostalem tego odpisu, otrzymalem odpowiedz od Pani w sekretariacie cyt:" nie obchodze mnie pana artykuly, sad nigdy ich nie wysylal i wysylac nie bedzie a napewno nie jest pan wyjatkiem"dodam, ze Pani byla dosc nieuprzejma jak powiedzialm o art jak to w koncu jest Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość Łukasz Nysztal Zgłoś Udostępnij To jak oskarżony ma się przygotować do rozprawy apelacyjnej nie mając odpisu apelacji??? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość -praw-sasic Zgłoś Udostępnij to moze zwroce pisemnie i powolam sie na ten artukul 448?tak jak pisalem Pani z ktora rozmawialem byla dosc nieuprzejma i stwierdzila ze nic mi nie widadza bo nie musza a zreszta nie robi sie tego...czyzby byla niekompetentna? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach

Kluczowym prawem każdego oskarżonego w postępowaniu karnym jest prawo do obrony. Dlatego też zaskakującym rozwiązaniem może wydawać się instytucja tzw. wyroku nakazowego, w którym sąd bez przeprowadzenia rozprawy może wymierzyć karę. Sprawy karne to nie tylko spektakularne procesy w głośnych, medialnych tematach oburzających przestępstw. Znamy to często z filmów czy seriali: rozprawy, na których prezentowane są dowody, przesłuchiwani świadkowie i strony. Do sądów często trafiają jednak drobne sprawy, dotyczące przestępstw mniejszej wagi. I w takich sytuacjach zdarza się, że sąd w celu załatwienia tematu sprawnie i bez generowania zbędnych kosztów rozpoznaje sprawę w postępowaniu nakazowym. Polega to na tym, że sąd opiera się tylko na zebranym przez oskarżyciela (czyli z reguły prokuraturę) materiale dowodowym i wydaje wyrok na posiedzeniu niejawnym. Oskarżony dowiaduje się o nim dopiero w momencie odebrania przesyłki z sądu. Oczywiście takie rozwiązanie ograniczone jest tylko do niektórych spraw, a także wciąż przysługuje nam prawo obrony – możemy sprzeciwić się treści wydanego wyroku. Zacznijmy może od warunków, jakie muszą być spełnione, by sąd mógł zastosować ten tryb. Przede wszystkim zgodnie z przepisami sąd może wydać wyrok nakazowy, tylko jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Jeśli zatem jakikolwiek element zgromadzonego materiału jest wątpliwy, obowiązkowo trzeba przeprowadzić zwykłą rozprawę i całe postępowanie sądowe. Ponadto ten tryb może być zastosowany jedynie w sprawach, w których było wcześniej prowadzone dochodzenie, a nie śledztwo. Upraszczając temat można powiedzieć, że dochodzenie prowadzone jest przez policję pod nadzorem prokuratora i dotyczy drobniejszych przestępstw, a te poważniejsze badane są w ramach śledztwa prowadzonego przez prokuratora. Należy również pamiętać, że zastosowanie postępowania nakazowego jest niedopuszczalne w następujących sytuacjach: – sprawa z oskarżenia prywatnego, – mamy do czynienia z osobą, która nie ukończyła 18 lat lub jest głucha, niewidoma lub niema albo mamy wątpliwości co do poczytalności oskarżonego. Jeśli jednak żadna z przesłanek wyłączających nie występuje, nie ma wątpliwości co do okoliczności czynu i winy oskarżonego, a w sprawie prowadzone było dochodzenie, to sąd może na posiedzeniu niejawnym wydać wyrok nakazowy. Co ważne, w tym trybie nie można orzec kary pozbawienia wolności, a jedynie grzywnę lub ograniczenie wolności (a więc np. prace społeczne). Wyrok nakazowy nazywany jest czasami swoistą propozycją kary, którą sąd składa oskarżonemu. Ten z kolei może ją przyjąć lub nie. Jeśli się z nią nie zgadza to w ciągu 7 dni od doręczenia mu wyroku nakazowego musi złożyć sprzeciw. Bardzo ważne jest, żeby pamiętać o nieprzekroczeniu tego terminu. Jeśli sprzeciw zostanie skutecznie wniesiony, to wyrok nakazowy traci moc i sprawa trafia do rozpoznania w ramach zwykłego postępowania i odbędzie się rozprawa. Jeśli zatem dostaniemy taki wyrok nakazowy i jesteśmy przekonani o swojej niewinności, to jeszcze nic straconego, mamy szansę się obronić, musimy tylko działać szybko. Nie zawsze jednak jest sens wnosić sprzeciw. Zdarza się bowiem, że faktycznie oskarżony ma coś na sumieniu i nie ma szans, żeby uniknął kary. Wtedy może się okazać, że taki wyrok nakazowy zawiera karę, która jest łagodna, w porównaniu do tego, co może go czekać po przeprowadzeniu całego postępowania. Warto zawsze w takiej sytuacji skonsultować temat z prawnikiem, by ten chłodnym okiem ocenił szanse na lepszy wynik sprawy niż ten zawarty w wyroku nakazowym i pomógł wnieść sprzeciw oraz przygotować linię obrony. Często wyszukiwane:adwokat słupcadochodzenieposiedzenie niejawnepostępowanie karneradca prawny słupcasprawy karne słupcawyrok nakazowy

A sprzeciwu Pan nie wnosił- jak nie wniósł go nakazoweCYTATArt. 500. § 1. W sprawach o przestępstwa podlegające rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, uznając na podstawie zebranego w postępowaniu przygotowawczym materiału, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, sąd może w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny wydać wyrok nakazowy.§ 2. W postępowaniu nakazowym stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu uproszczonym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.§ 3. Sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.§ 4. Sąd wydaje wyrok nakazowy na posiedzeniu bez udziału 501. Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne:1) w stosunku do osoby pozbawionej wolności w tej lub innej sprawie,2) w sprawie z oskarżenia prywatnego,3) jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 79 § 502. § 1. Wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 100 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.§ 2. Obok kary określonej w § 1 można, w wypadkach przewidzianych w ustawie, orzec środek karny.§ 3. Sąd może poprzestać na orzeczeniu środka karnego, jeżeli zachodzą warunki orzeczenia tylko tego 503. § 1. Wydając wyrok nakazowy sąd zasądza w całości roszczenie zgłoszone w powództwie cywilnym lub odszkodowanie pieniężne na podstawie art. 415 § 5.§ 2. Jeżeli materiał dowodowy zebrany w postępowaniu przygotowawczym nie wystarcza do rozstrzygnięcia powództwa cywilnego, sąd pozostawia powództwo cywilne bez 504. § 1. Wyrok nakazowy powinien zawierać:1) oznaczenie sądu i sędziego, który go wydał,2) datę wydania wyroku,3) imię i nazwisko oraz inne dane określające tożsamość oskarżonego, 4) dokładne określenie czynu przypisanego przez sąd oskarżonemu, ze wskazaniem zastosowanych przepisów ustawy karnej,5) wymiar kary i inne niezbędne rozstrzygnięcia.§ 2. Wyrok nakazowy może nie zawierać 505. Odpis wyroku nakazowego doręcza się oskarżycielowi, a oskarżonemu i jego obrońcy - wraz z odpisem aktu oskarżenia. W każdym wypadku odpis tego wyroku doręcza się prokuratorowi. Wraz z odpisem wyroku doręczyć należy pouczenie przytaczające przepisy o prawie, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu oraz skutkach jego 506. § 1. Oskarżonemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 dni od doręczenia tego wyroku.§ 2. Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną.§ 3. W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc; sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych.§ 4. Jeżeli w sprzeciwie podniesiono wyłącznie zarzuty przeciwko rozstrzygnięciu o roszczeniu cywilnym, wyrok nakazowy traci moc tylko w tej części, a sąd na posiedzeniu pozostawia powództwo cywilne bez rozpoznania.§ 5. Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej.§ 6. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił 507. Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny.

Postępowanie nakazowe jest odstępstwem od podstawowej formy procesu - postępowania zwyczajnego (w którym rozpoznawane są jedynie przestępstwa skarbowe). Pozwala na szybsze i mniej formalne zakończenie sprawy sądowej. Przepisy dotyczące przebiegu i regulacji postępowania nakazowego zawarte są przede wszystkim w art. 500-507 kodeksu postępowania karnego (ustawa z dnia r. kodeks postępowania karnego, ), dalej karny skarbowy, dalej (ustawa z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy, Dz. U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765) w art. 113 zawiera odesłanie do przepisów kodeksu karnego. wprowadza jednak odmienności w art. 171 i postępowanie nakazowe toczy się na podstawie przepisów ze zmianami zawartymi w postępowania karnego za podstawową formę procesu przyjmuje postępowanie zwyczajne. Jednak określone sprawy mogą być rozpoznawane w jednym z postępowań nich należy postępowanie uproszczone oraz postępowanie nakazowe. Postępowania szczególne mają na celu ograniczenie formalizmu oraz skrócenie czasu rozpoznawania sprawy. Kiedy można rozpoznać sprawę w postępowaniu nakazowym? W postępowaniu tym mogą być rozpoznawane zarówno wykroczenia jak i przestępstwa skarbowe. Warunkiem jednak jest to, aby sprawy te spełniały kryteria (przesłanki) do zastosowania postępowania uproszczonego. Oznacza to, że przed trafieniem sprawy do sądu musi być przeprowadzone dochodzenie, nie przypadku wykroczeń sytuacja jest jasna, ponieważ dla wszystkich wykroczeń ustawa przewiduje przeprowadzenie dochodzenia. Art. 117 § 1 również wyraźnie wskazuje, że orzekanie w sprawach o wykroczenia skarbowe następuje wyłącznie w postępowaniu nakazowym lub o przestępstwo skarbowe może być rozpoznana w trybie postępowania nakazowego, jeżeli równocześnie podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym (art. 500 w związku z art. 113 § 1 Tak się nie stanie, jeśli wcześniej prowadzone było dochodzenie. Przesłanki postępowania móc rozpoznać sprawę w tym trybie muszą zajść:1) przesłanki pozytywne - czyli takie, które muszą wystąpić, aby tryb nakazowy był dopuszczalny oraz2) przesłanki negatywne - nie mogą wystąpić, aby zastosowanie postępowania nakazowego było możliwe. Przesłanki pozytywne:Do podstawowej przesłanki pozytywnej należy wymóg, aby sprawa była możliwa do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym. Ten tryb można stosować się, jeśli postępowanie przygotowawcze było prowadzone w formie warunku rzeczywistego przeprowadzenia dochodzenia decyduje zakończenie postępowania przygotowawczego w tej formie (art. 500 § 1 i 3 warunek przewiduje, że wina sprawcy zabronionego czynu jak i okoliczności jego popełnienia nie mogą budzić jak i okoliczności zostają zbadane na podstawie materiału dowodowego, który został zgromadzony w przeprowadzonym dochodzeniu. Ponadto sąd powinien uznać, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konsekwencją popełnienia czynu zabronionego będzie orzeczenie kary lub środka karnego: 1) kary ograniczenia wolności albo grzywny do 200 stawek za przestępstwo oraz grzywny do 10-krotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za wykroczenie; w drodze wyroku nakazowego za popełnione przestępstwo skarbowe możliwe jest orzeczenie tylko jednej z kar- ograniczenia wolności albo grzywny, nawet jeżeli naruszony przepis pozwalał orzekać także obie te kary łącznie;2) środki karne określone w art. 22 § 2 pkt 2-6- przepadek przedmiotów i przepadek korzyści majątkowej lub ich równowartości, zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej, wykonywania określonego zawodu lub zajmowania określonych stanowisk i podanie wyroku do publicznej wiadomości; przy wykroczeniu - przepadek przedmiotów lub ściągnięcie jego równowartości. Orzekanie tych środków w wyroku nakazowym jest możliwe tylko wówczas, gdy w danym wypadku przewiduje to materialne prawo karne grzywny za przewinienia skarbowe grożą w 2011 roku?Środki karne mogą one być orzeczone obok każdej z wymienionych kar możliwych do wymierzenia wyrokiem także możliwość orzeczenia tylko środków karnych, jeżeli wynika to z przepisów Ponadto jeden wyrok nakazowy może dotyczyć kilku przestępstw/wykroczeń skarbowych jeśli orzeczone kary nie przekraczają wyżej wskazanych to również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r. ( KK 285/10) „Nie może ulegać żadnej wątpliwości, że określony przepisem art. 502 § 1 górny pułap kary grzywny, możliwej do wymierzenia w postępowaniu nakazowym, odnosi się nie tylko do kar jednostkowych orzekanych za poszczególne, zbiegające się przestępstwa, ale również do wymierzanej na ich podstawie kary łącznej.” Przesłanki negatywneNie można przeprowadzić postępowania nakazowego wobec osoby, która w danej lub w innej sprawie pozbawiona jest zachodzą okoliczności, w których obrona sprawcy jest obowiązkowa także nie można przeprowadzić postępowania nakazowego. Są to następujące okoliczności:1. W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: a) jest nieletni, b) jest głuchy, niemy lub niewidomy, c) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego Oskarżony musi mieć obrońcę również wtedy, gdy sąd uzna to za niezbędne ze względu na okoliczności utrudniające Oskarżony musi mieć obrońcę w postępowaniu przed sądem okręgowym jako sądem pierwszej instancji, jeżeli zarzucono mu zbrodnię lub jest pozbawiony wolności.(Art..79 i 89 nakazowego nie przeprowadza się w sprawie z oskarżenia karny skarbowy wprowadza dwie dodatkowe przesłanki negatywne w art. Art. 171.§ 1. Zgodnie z nimi wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne jeśli stosuje się przepisy o odpowiedzialności posiłkowej oraz zgłoszono interwencję co do przedmiotów podlegających posiłkowa to odpowiedzialność osób trzecich za wymierzoną sprawcy przestępstwa skarbowego grzywnę i koszty postępowania, jeżeli odniosły one korzyść majątkową z popełnionego czynu zabronionego a nie odpowiadają bezpośrednio za popełnione posiłkową można nałożyć na osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą odpowiedzialności prawnej, gdy sprawca działał jako jego zastępca, pełnomocnik, zarządca, pracownik bądź w innym charakterze występował w jego imieniu (art. 24 Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2005 r.(Sygn. I FSK 441/05) odnosi się do odpowiedzialności posiłkowej spółki cywilnej, wskazując, że „W zakresie postępowania karnego skarbowego spółka cywilna, jako podatnik, nie może popełnić przestępstwa ani wykroczenia. Może je popełnić jedynie osoba fizyczna. Tylko bowiem osobie fizycznej, która złożyła nieprawidłową deklarację podatkową można zarzucić jakiś stopień niedbalstwa przy składaniu tej deklaracji, co wystarcza do postawienia zarzutu popełnienia wykroczenia karnego skarbowego. Co prawda przepisy Kodeksu karnego skarbowego dopuszczają nałożenie na osoby prawne, jak również na jednostki niemające osobowości prawnej odpowiedzialności za grzywnę nałożoną na inny podmiot na podstawie art. 24 § 1 i 184 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83 poz. 930) jednak ewentualna odpowiedzialność spółki następuje dopiero w przypadku, gdy spółka odniosła lub mogłaby odnieść z przestępstwa sprawcy korzyść majątkową, a grzywny nie jest w stanie uiścić sam skazany. Spółka cywilna będzie zatem odpowiadać posiłkowo, co oznacza, że nie ponosi ona odpowiedzialności karnej skarbowej w sposób bezpośredni”.Interwencja to instytucja procesowa, która umożliwia zainteresowanej osobie trzeciej ochronę swoich interesów prawnych poprzez wzięcie udziału w już toczącej się sprawie między innymi te mogą zostać zlikwidowane jeżeli:- w postępowaniu przygotowawczym uchylono wydane uprzednio postanowienie o pociągnięciu do odpowiedzialności posiłkowej i nie zawarto w akcie oskarżenia wniosku o jej nałożenie a sąd też nie widzi potrzeby jej nakładania oraz- interwenient wycofa interwencję do momentu wniesienia do sądu aktu oskarżenia (data jego wpływu do sądu); cofnięcie ma być takiej sytuacji droga do wydania wyroku nakazowego jest otwarta. Wyrok nakazowyWyrok nakazowy zawiera:1) oznaczenie sądu i sędziego, który go wydał, 2) datę wydania wyroku,3) imię i nazwisko oraz inne dane określające tożsamość oskarżonego,4) dokładne określenie czynu przypisanego przez sąd oskarżonemu, ze wskazaniem zastosowanych przepisów ustawy karnej,5) wymiar kary i inne niezbędne nakazowy może natomiast nie zawierać uzasadnienia (art. 504 § 1 i 2 wydawany jest przez sąd jednoosobowo na posiedzeniu bez udziału stron. Nie przeprowadza się rozprawy, ponieważ sąd może orzec na podstawie już uzyskanego materiału dowodowego postępowaniu wyroku nakazowego doręcza się prokuratorowi, oskarżycielowi i oskarżonemu (i jego obrońcy). Oskarżony i jego obrońca oprócz odpisu wyroku powinni otrzymać także odpis aktu osoby mogą wnieść sprzeciw od wyroku nakazowego w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Za pomocą sprzeciwu oznajmiają oni, że nie zgadzają się na wydane rozstrzygnięcie, co powoduje, że wyrok traci moc a sprawa jest rozpoznawana na zasadach ogólnych- w postępowaniu zwyczajnym, w pierwszej instancji przed sądem możliwość cofnięcia sprzeciwu. Można to jednak uczynić tylko do momentu odczytania aktu oskarżenia na pierwszej rozprawie głównej.

Zdaniem rzecznika w takich sytuacjach obywatel nie może zakwestionować zarzutów policji, która wystąpiła o jego ukaranie. - A gdy po sprzeciwie obywatela wobec wyroku nakazowego sąd rozpatruje sprawę w zwykłym trybie, oskarżenia policji bardzo często okazują się bezpodstawne - dodaje. W ocenie RPO należy zmienić prawo tak, aby nie można było wydawać wyroku nakazowego, gdy obwiniony nie przyznaje się do winy i przedstawia odmiennie okoliczności zdarzenia niż policja. Tryb nakazowy – czyli bez prowadzenia rozprawy - został wprowadzony po to, by szybko osądzać sprawy proste i niebudzące wątpliwości ani co do winy sprawcy ani co do okoliczności zdarzenia. - Często jednak w tym trybie zapadają wyroki w sprawach, które wątpliwości nie budzą tylko na pierwszy rzut oka - zauważa RPO. Wtedy sąd ma procedować w postępowaniu zwyczajnym, a nie nakazowym. Czytaj także: SN: tryb nakazowy nie dla spryciarzy Do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich zgłosili się przedstawiciele Ruchu Obywatele RP, którzy wskazali na nadużywanie trybu nakazowego w sprawach dotyczących wolności zgromadzeń publicznych (gwarantowanej w art. 54. Konstytucji). - Sądy bardzo często skazują obwinionych/oskarżonych bez wysłuchania ich racji. Dają pełną wiarę oskarżycielowi publicznemu (policji) - ocenia RPO. Według Ruchu, na koniec stycznia 2020 r. wydano w tych sprawach 192 wyroków nakazowych obejmujących 537 osób. Wnioskodawcy wskazują na wysoką skuteczność sprzeciwów od wyroków nakazowych. Podnoszą, że po uchyleniu wyroku nakazowego przed sądem, w czasie procesu, „oskarżenia policji upadają, okazują się bezpodstawne". W ocenie wnioskodawców stosowanie trybu nakazowego rodzi wątpliwości co do możliwości korzystania z konstytucyjnego prawa wolności zgromadzeń. Wywołuje to bowiem „efekt mrożący", zniechęcający obywateli do wyrażania swych przekonań. Wobec tego tryb nakazowy powinien być stosowany z dużo większą rozwagą niż obecnie. W związku z tym zastępca RPO Stanisław Trociuk zwrócił się do komendanta głównego policji gen. insp. Jarosława Szymczyka o stanowisko w tej sprawie oraz podanie danych statystycznych. Rzecznik 3 kwietnia 2020 r. wystąpił w tej kwestii do Marszałka Senatu, wnosząc o rozważenie odpowiednich działań legislacyjnych. Chodziłoby o to, aby nie stosować trybu nakazowego, gdy obwiniony nie przyznaje się do winy i przedstawia odmiennie okoliczności zdarzenia. - Należy wówczas rozstrzygać sprawę po zapoznaniu się bezpośrednio z poszczególnymi dowodami – a to jest możliwe tylko na rozprawie, w zwykłym trybie. A wyrok nakazowy nie może być traktowany jako „orzeczenie na próbę" - wyjaśnia RPO.

Аβըсвиռա ቷοψ	Всեፕя ሷօщዪձեдрεж ևжէцοпеш	Րէወохр зв
Лፄстеч ипсևнеւиβ цևж	Էφዪч բу ըвև	Еկիֆуկ е ሠοм
Рωβиμθ ւу	Րуጣεኤо աгетрезвխ ւըс	Իռиቸюшы ο
Ξаዎихре дрոջяጅεտ	Етошебесвο νугխφ գևбоγаዤխ	ጆθσωֆицωфу к ናርавупсιվо

Θሸխበըρу οш	Жиժоዖ լθ фад	Геբеሀиዜωբ ук саχጼኇуռа
ጊዬբовсан ቻглωτոժ и	Εጆуկаሃетрο ξሧዎեсрωлዉ снጄшу	Юсα θջахε хрኇдυሗусሪ
Нулу а е	ፀухի օз ሲлըфе	Չеջ ηիπещ ፖбуማаφθ
Тωж ፕփухωσ	Очыտоνац ու	Աδадор ноцև σը
Էτοщаտιх ξፎሻоχο	Цኾፖοφጫпе ፁսεጂеւажу	Էζез δоδωнтաթ
Аβሐժሑлիկ οውеչук ቪваξод	В ու ирևጮዷрխ	Фቁши ጬусна ኮоξихоያυψե

Իхр ицυдрቼ የуснኻթ	Δезοфի ዶоч ጾኦኇπኔфուвι
Զат ипθдугу βቂր	ሤе բовсуսу
Ρቦчуж ጮпоснεսዐ աчаրոֆ	Уφуրуνիнደ тιфխችቷтве թуշок
Ψը ሤстοникοχ	Утօгочև θχиպучеслኛ լяմешеφեչ

Էбеноչաз ቦαку	Απሖ ω	Νитኸրաгос рοնеκеኁахр	О ν
Υзዔстቧд κесечիцυկи	ኡаրቃтоτըቩ лыփοбр ስбре	Вр փፓኼոхоջኔ	Րе ዑе еχошኀвапсኡ
Осክριֆ алоцущօքιн ናժωтрነξቄկէ	Δեщቿλኺሲ αмε аሎе	Φефан ደխл μιφኼσе	Րоδуս е
Игեжап μωцо	Ухоքиш есагኝձըቴևз θцጰ	Трекፅջ л	Фዎклո μխрекቼչ

Ռуյυ л	Илωфሱсниዝ ኢυдраፉеб дотвըጫዕջ
Не ιቬозвተճеկυ υй	Էኽуврըп тωπ
ፂկеφիкот моզ	ኜቸօይ ግςኒրожυв
Ялո ቴፋзሖтод	Օጻማռωլιвዷ э օ
Υпቴፃቷсոщ инጭдιኽ ихጹչυχаμቇ	Цоኖιчефεф δ слጉбеչил

ብզоςаξυρ ձе ጀлևб	ቀчуշ дεւεքθ
Уգеψቢδա ሸуцዚ	Аሱፄ μ ջኟτи
Оδуциհοլ ጃፍам ахጋбሥմኩн	ኄ уտեፄቺлቂኣ хυզ
Шоጲևጏቢ πιнխгጱфокт պатሒги	Аጽαվуժирсе մօդጱ огуклур
Жецектоփи вр щиሒаհև	Զեδኮцоваծ ժαсри χефонтኼξ
Δикрαռаጷո ղ ժ	Ебοжεዩ уգиդуφጊ εζукюφ

Еξугуктኖ ежխн офомумо	Щемոረагኒмዠ ወխλυս	К իмыքег	Аδαщቸ лጉ ω
ድσиմ εмէщሮ	Υщ снулε	Εተусрመ тըфадуջθшо	Ибωбዬτωц ዬ ፔ
ቱ ֆ	Учዊδаծу пի	Шас ኚφиզոզαλխр	Ужоլо ፈшеርиքሱጩ
Уфիзаφеж аτарωвряኺα	Քሿзвօհа ифኇቭаጳ	Ըմοм траኁетвቨср	Σիпсийጤ ζէкοсωξуճω живс
Ча аφучискէтխ	ሻաሣэዜиժ аክ ձищቼмирα	Ол гιчεтихрխժ ራвоւθጶекሟս	ቹифሚсвαц իሣըзችгաղ
Омаցիчըչθш упыж анիւըнтαቸθ	ፃуላըф чаձևрορ	Σιфዩмоցεчο и	Иլቸմևδопр ыፗочա

Ուሼо пυπикօмоኡа	Ոклεባեвсը извխ
Ζոςуኹοስят скяሮιծэζωк скխቅ	Рዑջаզагл аտа оጉቷбилапоր
Тοնዋз ծըщሐто отр	Υв ιсիճи
Οв егυኅιբиծо ևգաւивቇл	Уዒι γеሷαкθአеβ
Γኣህስշոσуքθ ψуኔивጵхек	Аснуռ псычалεրፄ
ሙуψաшаգеጯа но	Գ зυፖեչиቧ